octubre 22 @ 20:00 – 23:30 UTC+2

Ibilbide oparoa du Oscar Ryüsuke Hamaguchi errealizadore japoniarrak, besteak beste, Oskar sariaren irabazlea izan da eta (‘Drive my car,’ ‘El mal no existe’). Oraingo honetan “All of a sudden” (“Soudain”) eskaintzen digu. Film zintzoa, gizatasunez betea, eta Hamaguchiren filmen artean, nazioartekoena, nolabait esateko. Santurtziko zine-jaialdira Cannesen saria irabazi ostean ekarri dugu, emakumezko aktore onenarentzako saria jaso baitzuten ex aequo aktore protagonista biek. HamaguchikberefilmguztiakJaponiankokatubaditu ere, oraingo honetan Frantziara bidalaraziko digu, hantxe zizelkatzen baitu apaltasunez, maitasunez eta oihartzun politikoz betetako film distiratsu eta dotore hau.
Marie-Lou, adinekoentzako zentro baten zuzendaria, zaintza-filosofia berritzailea ezartzen saiatuko da, egoiliarrei entzuteko jardunean eta duintasunean oinarritutakoa bera, nahiz eta bere taldeko kide batzuek mesfidantza agertu proiektuarekiko. Mari antzerki-zuzendari japoniarrarekin elkartuko da, zeinak minbiziz gaixo, Marie Louren ibilbidea nahastu egingo duen. Adiskidetasun-harreman sakon batek bultzatuta, zentroa erresistentziaren eta gizatasunaren sinbolo bihurtuko dute. Etikaren eta desgaitasunaren inguruko debateak eta gogoeta filosofikoak erakusteaz gain, filmak bizitzeko poza berriro aurkitzea zein baliotsua izan daitekeen aztertuko du.
El realizador japonés y ganador del Oscar Ryūsuke Hamaguchi (‘Drive My Car,’ ‘El mal no existe’) nos ofrece en ‘De repente’ (‘Soudain’) una obra maestra tan franca como humanista y también su trabajo más internacional, y que presentamos en exclusiva en el Festival de Santurtzi tras su paso por Cannes, donde obtuvo en ex aequo para sus dos actrices protagonistas el premio a Mejor Actriz. Tras centrar toda su filmografía en su país natal, ahora Hamaguchi sumerge su mirada en Francia, donde cincela una brillante y exquisita película llena de humildad, amor y resonancias políticas.
Directora de un centro para personas mayores, Marie- Lou intenta implantar allí una filosofía de cuidados innovadora basada en la escucha y la dignidad de los residentes, pese a la reticencia de parte de su equipo. Su encuentro con Mari, una directora teatral japonesa que lucha contra un cáncer, trastocará su trayectoria. Al forjar una amistad profunda, ambas convertirán el centro en un símbolo de resistencia y humanidad. La película está repleta de reflexiones filosóficas, debates sobre la ética y la discapacidad, así como de una exploración de lo valioso que puede llegar a ser el redescubrimiento de la alegría de vivir.
Solasaldia Marta Piñol irakasle eta kritikariarekin (Universitat de Barcelona)
Coloquio con la participación de la profesora y crítica Marta Piñol (Universitat de Barcelona)